درمان هیپرپلازی خوش خیم پروستات توسط لیزر

هیپرپلازی خوش خیم پروستات BPH  شایع ترین بیماری در مردان سالمند است. در اواخر دهه 1980، لیزرها راه جدیدی برای باز کردن یک کانال وسیع تر و بهبود یافته دینامیکی شدند. تاکنون بسیاری از روش­های مختلف تحت نام لیزر پروستاتکتومی تکامل یافته اند. روش­های فردی ممکن است به شدت متفاوت باشند، اما اثرات آنها بر روی پوست یکسان و شامل انعقاد و تبخیر می باشند. انعقاد زمانی اتفاق می­افتد که انرژی لیزر متمرکز شده دمای پوست را به 100 درجه سانتی گراد می رساند و پروتئین ها تغییر شکل (دناتوره) می دهند و نکروز تولید می­شود. این روش منجر به تخریب بافت نابارور (به عنوان مثال، تخلیه پروستات) می­شود. این فرآیند ممکن است چندین هفته طول بکشد و اغلب در ابتدا ورم(ادم) ایجاد می کند که این امر حجم پروستات را به طور موقت افزایش می دهد (و به همین دلیل ممکن است بیمار نیاز به سوند ادراری کوتاه مدت داشته باشد).

روش­های اصلی ارایه شده، لیزر انعقادی پروستات (VLAP) با استفاده از لیزر دایود و لیزر بینابینی انعقادی (ILC)  می باشند. VLAP لیزری است که از راه مجاری ادراری همراه با یک دوربین که با یک پرتو هدف مجهز شده (معمولا هلیوم نئون با دایود) عمل را انجام می­دهد.

انعقاد بینابینی با استفاده از لیزر دایود یکی دیگر از روش های انعقادی می­باشد که در آن فیبرهای نوری از طریق مجرای ادراری یا به صورت پرینالی در درمان پروستات استفاده می شود. این موضوع باعث ایجاد نکروز بزرگ با آتروفی می­شود در حالی که به مخاط مجرا صدمه نمی­زند.

زمانی تبخیر رخ می دهد که توان لیزر بالاتر باشد (افزایش تراکم انرژی) و دمای بافت به 300 درجه سانتیگراد برسد. این امر باعث می شود که آب بافت تبخیر شود و منجر به از بین رفتن بافت پروستات می­شود. لیزر دایود با قدرت (80 وات) معمولا برای تبخیر بافت پروستات مورد استفاده قرار می گیرد. این روش با کاهش قابل توجهی خونریزی نسبت به عمل تراشیدن پروستات از راه مجاری همراه است. به همین دلیل، لیزر دایود با خیال راحت در بیماران و یا افرادی که داروهای ضد انعقادی خوراکی مصرف می­کنند بکار می­رود. علاوه بر این، سهولت استفاده از لیزر دایود باعث شده این تکنیک برای متخصصین ارولوژی جذاب شود.

در مطالعه 2005 استفاده از لیزر دایود در تراشیدن پروستات از راه مجاری، هیچکدام از بیماران به هماچوری(خونریزی داخل مجرا) پس از عمل جراحی دچار نشدند، اگر چه بیش از نیمی از بیماران پیش از عمل جراحی، تحت درمان ضد التهابی قرار گرفتند. در این مطالعه، پروستات هایی با حجم تا 136 میلی لیتر با خیال راحت درمان می­شدند، هرچند برخی از آنها نیازمند عمل طولانی تری  تا 99 دقیقه بودند. پس از پیگیری میانگین 3.5 ساله، اکثر بیماران در این مطالعه حداقل 50٪ بهبود در شاخص علائم انجمن ارولوژی آمریکا (AUA-SI)  و بهبود 100٪ در جریان ادرار (Qmax) را نشان دادند.

در این عرصه لیزر HPD با توان 120 وات  توسعه یافت و حتی اخیرا سیستم HPD 180W برای بهبود سرعت تبخیر در حال حاضر بهبود یافته است.

انرژی لیزر برای برداشتن یا تخریب آدنوم­های(توده خوشخیم) پروستات استفاده شده است، و این روش آندوسکوپی ساده ای برای پروستاتکتومی می باشد.

لیزر Ho: YAG  برای این کار مناسب است زیرا برش های دقیقتری را ایجاد می­کند، برش ها با تبخیر بافت و با هموستاز کافی، و کمترین ضایعات جانبی صورت می­گیرد. مزایای این روش عبارتند از: دسترسی به نمونه برای معاینه کشت بافتی، زمان کمتر نسبت به زمان کاتتر و توانایی دفع آدنوم های بزرگ. معایب عبارتند : زمان تمرین بیشتر و نیاز به انتقال آدنوم (کامل یا بخشی) به مثانه برای نمونه برداری قبل از اینکه از بین برود.

متاآنالیز ها اثربخشی لیزر هولمیلی تخریبی پروستات (HoLEP) را در مقایسه با TURP نشان داده اند، مخصوصا در مواجهه با غدد بزرگ از  TURP مقبولیت بیشتری دارد.

علاوه بر این، جیگر و همکارانش علائم مجاری ادراری کمتری در HoLEP نسبت به عمل جراحی BPH  پیدا کرده و ایمنی و موثر بودن آن را نسبت به کارایی مشابه و بروز عوارض ناشی از جراحی تراشیدن پروستات از راه مجاری نشان دادند. همچنین نشان داده شده است که HoLEP یک درمان ایمن و موثرتر برای BPH بدون در نظر گرفتن سن (گروههای سنی از 50 تا بالای 80 سال) می­باشد.

برای مدتی TURP درمان استاندارد برای” BPH” بود،امروزه به علت عوارض مرتبط با آن، از  جمله خونریزی و سندروم برداشتن تومور (TUR) خیلی کمتر استفاده می شود.

علاوه بر این، برای از بین بردن عوارض داروهای ضد انعقادی خوراکی مزمن و درمان ضد پلاکتی استفاده از لیزر می تواند با خیالی راحت و مطمئن در این شرایط عمل کند. به طور کلی، پروستاتکتومی لیزری که در بالا ذکر شد، ایمنی و درد کمتری را در مقایسه با TURP دارد، خونریزی کمتری رخ می دهد و زمان عمل معمولا کمتر می­باشد. بنابراین، اکثر انواع ممکن است بر روی بیمارانی که از داروهای ضد انعقادی استفاده می کنند، انجام شود.

عمل با لیزر از TURP در زمان انجام عمل جراحی ایمن تر می­باشد. روش­های انعقادی نیز تا حد زیادی به علت علائم پس از عمل جراحی و در دسترس بودن سایر روش­ها همانند لیزر کنار گذاشته شده اند. تکنیک های بخار سازی بافت با استفاده از لیزر، محبوبیت گسترده ای به دست آورده اند، که عمدتا به دلیل سهولت استفاده و توانایی انجام این روش ها به صورت سرپایی می­باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *