کاربرد لیزر در زنان و زایمان

استفاده از نور لیزر در اعمال جراحی لاپاروسکوپی و نازایی و مشکلات دهانه رحم کاملا شناخته شده است.

در درمان سرطانهای دهانه رحم و خود رحم:که نیاز به حداقل دستکاری جهت جلوگیری از گسترش سلولهای بدخیم و همچنین کاهش چسبندگی وجود دارد نور لیزر میتواند کمک بسیار ارزنده ای بنماید.

درمان خونریزیهای بیش از حد رحمی و جلوگیری ازاعمال جراحی برداشت اورژانسی رحم:با توجه به اینکه بافت رحم از شبکه های عروقی متنوعی خونگیری مینماید و دستکاری ان بهر دلیلی میتواند با خونریزی همراه باشد که در بعضی از این موارد عدم توانایی در جلوگیری از ان منجر به برداشت رحم میشود،لذا نور لیزر میتواند تمامی این احتمالات را تا حد زیادی کاهش دهد.

زگیلهای ناحیه تناسلی :با توجه به شایع بودن این مشکل و احتمال بسیار بالای انتقال ان بدلیل ماهیت ویروسی ان بدنبال تماسهای جنسی و همچنین تراشیدن موهای ناحیه تناسلی،درمان با لیزر همزمان باعث کاهش احتمال عود و سرایت ان خواهد شد.

درمان فیبرومهای رحمی:از مسائل بسیار شایع زنان میباشند که تعدادی از انها در طول دوره های قائدگی و یا بارداری مشکلاتی از قبیل خونریزی ایجاد میکند که با استفاده از نور لیزر میتوان با حداقل دستکاری و خونریزی انها را درمان نمود.

کیستها و تومورهای شکمی براحتی با لیزر قابل برداشته شدن هستند و بخصوص در موارد مشکل پیدا کرده عفونتهای لگن قابل استفاده میباشند:امروزه استفاده از روشهای حداقل تهاجمی بصورت یک سنت پیشرونده در علم جراحی درامده است وکیستهای مشکل ساز تخمدان وتودههای شکمی براحتی و با دقت بسیار بالا قابل برداشته شدن توسط نور لیزر میباشند و دیگر در بسیاری از موارد نیاز به باز کردن شکم بیمار نیست.

به عنوان یک جایگزین خوب برای درمانهای کرایو ( فریز) کاملا قابل توصیه میباشد.امروزه از نور لیزر میتوان برای درمان زخمهای دهانه رحم و زگیلهای ان ناحیه بجای کرایو با دقت بسیار بالاتر و کنترل شده تر استفاده نمود و اسیب جانبی وارد شده به بافتهای اطراف و احتمال چسبندگی های پس از ان را به حداقل رساند.

لیزر در برداشتن رحم ( هیسترکتومی ) با عمل جراحی براحتی قابل استفاده و دردسترس میباشد.از انجایی که رحم تغذیه خونی بسیار وسیع و متنوعی دارد و برداشت ان عموما با خونریزی زیادی همراه میباشد لذا نور لیزر با کاهش قابل ملاحظه این خطرها میتواند به بیمار و جراح کمک شایسته ای بنماید ونیاز به انتقال خون و خطرات ناشی از ان را به حد اقل ممکن برساند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *